|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Beaucerons
zijn mijn passie. Toevallig leerde ik ze kennen, omstreeks het jaar 2000.
Al gauw wou ik er ook een, als kind had ik al een Duitse herder
gehad die 14 jaar geworden is.
Door omstandigheden (alleen gaan wonen en veel werken in
restaurants) heb ik jarenlang
geen honden meer gehad.
Toen ik mijn vrouw leerde kennen en we een huis met tuintje
kochten in Melle,
was het weer mogelijk.
Ik had er al vaag over gehoord en ging ze opzoeken op internet.
De klik was er meteen, ik moest er een hebben !!
Het werd Boriss, een echte schavuit,
maar na 2 jaar werd hij veel rustiger, typisch aan een Beauceron.
Ik wou het ook rustiger aan doen en de horecazaak die ik samen met
een bevriend koppel uitbaatte
in Gent, heb ik aan hen volledig overgelaten, ook al omdat
het niet zo goed meer klikte.
Ik wou de stad verlaten en rustiger oorden opzoeken. Het werd Atembeke, deelgemeente
van Geraardsbergen, vlakbij de
bosberg. Mijn vrouw wou dan een Franse Bulldog
en ik nog een Beauceron.
Het was een goede dealJ Het idee groeide dan om ook te gaan fokken,
al was vrouwtje Pascalina er eerst
niet zo blij mee. Nu is ze al even gedreven, zo niet nog meer
!
Met ons Bulldogje wordt niet gefokt.
Ze ravot en speelt met de Beaucerons
maar vooral de sphynxkat is haar vriendje.
Ik wil mijn steentje bijdragen tot de verbetering van het ras en
tracht zoveel mogelijk te fokken
naar de rasstandaard met een sociaal en vriendelijk karakter.
( Het liefst zie ik de fors gebouwde met brede kop )
Uiteraard is de opvoeding van het grootste belang en worden de
pups goed gesocialiseerd.
Ik heb veel steun en hulp aan Pascalina,
ze houdt ook de website up-to-date, waarvoor veel dank.
Ons intussen 6 jaar jonge dochtertje Shauni
is de koning te rijk tussen al onze huisdieren.
Zo zijn ze gelijk gewend aan kinderen.
Nog veel kijkplezier !!!
Groetjes Kurt & Pascalina